De finaledag begon met een drie uur lange sessie van dubbels oefenen. Daar schortte het in de eerdere wedstrijden nog aan. De gemiddelden gingen per wedstrijd gestaag omhoog en het aantal 180'ers dat Hankey in vier wedstrijden gooide was een evenaring van het record van Barney. De finale begon erg rommelig, met de slechste leg van het toernooi. Na zestien beurten hadden beide spelers de dubbel-1 overgelaten. Hankey raakte de single-1, Baxter miste met zijn eerste pijl en raakte daarna de single-1. Hankey miste in zijn negende beurt eerst nog eens, voordat hij eindelijk de dubbel raakte na in totaal 22 pogingen van de finalisten. De vijf volgende legs gingen ook naar Hankey. De eerste leg van de derde set was "against the throw" voor Baxter, maar een leg later werd hij zelf weer gebroken, daarna verliep de set verder regulier: 3-0 in sets. Na een doorbraak van het beginvoordeel dat Baxter in de vierde set had vond Hankey dat hij op dezelfde manier door blijven gaan. Alzo geschiedde en in drie "straight" legs ging set nummer vijf naar "the Count".

Beide spelers kennen elkaar door en door. In de break had had Ted daarom verwacht dat vechter Baxter terug zou komen, maar een derde keer zijn "eigen leg" behouden gunde Hankey niet aan "Ronnie the Rocket". Met een 48 score in zijn vierde beurt liet Hankey de magische 170 achter, vanaf dat moment herinnerde de kampioen zich na afloop niets meer. Een paar duizend mensen in de zaal en miljoenen Engelsen en Nederlanders voor de buis kunnen het hem nog precies navertellen. Baxter gooide drie keer enkel twintig en liet met 180 geen finish achter, dus in feite had Hankey zes pijlen om het toernooi in zijn voordeel te beslissen. Maar drie pijlen was ook mogelijk en waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? De eerste pijl ging volgens plan, in de triple-20. De tweede pijl een paar millimeter verderop ook in de triple-20. Tot aan deze pijl was Steve Duke in het bezit van de hoogste check-out met 164. De derde pijl verdrong de Australiër op het laatst mogelijke moment nog van de eerste plaats in dat klassement. Double-bull and the crowd were going crazy: "Game shot and the championship, Ted Hankey!!!".

Niet de gehoopte perfecte leg kwam van de hand van Hankey, maar de perfecte checkout was een mooie goedmaker. En met gevoel voor entertainment. Dat Ronnie slechts 4 legs had gepakt en de wedstrijd maar 46 minuten duurde vond hij beangstigend: "I thought I was a slow player!" Wie vooraf deze uitslag had voorzien heeft zijn inzet zien ver-veertig-voudigen(!). Bij de bookmakers was Ronnie Baxter de favoriet. Voor elke 15 ingezette ponden kon maar 8 pond worden bijverdiend. Degenen die op Hankey hebben gewed zagen hun inzet meer dan verdubbelen. Na alle plichtplegingen zou hij het 's avonds met de familie en onder het genot van een drankje de wedstrijd nog eens terugkijken op de video. "Maar een drie-uurs tape had ik achteraf niet hoeven gebruiken", grapte de eerste Embassy-kampioen van het millennium. Na de uitschakeling van Van Barneveld had hij zichzelf al als winnaar getipt, evenals Mason dat had gedaan. Het duel tussen beiden in de "semi's" bleek achteraf finalewaardig. Als hoogtepunt van het toernooi noemde de kerverse kampioen dan ook het wegwerken van de 4-2 achterstand tegen Chris Mason in de halve finale. Die wedstrijd werd ook door vele anderen uitgeroepen tot de beste wedstrijd ooit gespeeld op de Embassy.

Tegenover de schrijvende pers liet "The Count" zijn licht schijnen over de toekomst van het darts. In oktober van het komende jaar is voor de Embassy-kampioen een nieuwe match tegen de PDC kampioen gepland. Hankey zal het dan opnemen tegen Phil Taylor, die in tegenstelling tot Barney zijn titel wel prolongeerde. Dan zal Hankey met een nieuwe 180-regen misschien voor een stunt kunnen zorgen. Voor de Embassy van volgend jaar verwacht Ted weer een geheel open strijd. De Nederlanders zullen sterker dan ooit terugkomen, terwijl in het Engelse kamp nieuwe mannen als Coote en Chapman aan de deur kloppen. Adams zal gebrand zijn om zijn ongelukkige uitschakeling dit jaar goed te maken en ook Bobby George heeft wederom beloofd het toernooi nog eens te winnen. Zichzelf geeft hij minder kans om volgend jaar weer kampioen te worden, omdat de tegenstanders van de wereldkampioen altijd 50% beter gaan spelen. De 9-darter zit er binnen twee of drie jaar aan te komen en ook zijn 180'ers-record ziet "Hankey Pankey" niet lang standhouden. "Frightning" en "amazing" kwamen in zijn betoog erg vaak terug als hij het over het nivo van de sport had en met name ook de massale aanhang die de drie pijlen in Nederland begint op te bouwen. Over een jaar of vijf zal de sport mogelijk worden gedicteerd door landen buiten "the home" van zo vele sporten, de Britse eilanden. "Sports like cricket, football and tennis are invented here but are taken over by the rest of the world".

Later op de avond, tijdens het traditionele "Champions Diner" hield "Dracula" zijn imago hoog door bij zijn opkomst een opmerking te maken over het licht. Meteen werden alle lichten op het podium gedoofd. Hilariteit was zijn deel, net als bij een kleine anecdote over de cup. Hij had net tegen zijn vrouw verteld dat hij er over dacht om er een eenpersoonsbed bij te kopen, want ja, hij wilde de beker 's nacht niet alleen laten. Daarop vroeg zijn vrouw of het niet zielig was voor de beker om alleen in bed te liggen. Hoezo, ik laat de cup toch niet alleen liggen, dat bed is voor jou bedoeld! Sinds donderdag was zijn vrouw samen met zijn twee oudste zoons aanwezig in Frimley Green om hun man en vader live aan het werk te kunnen zien. Maar er was ook een serieus moment, toen hij de helft van zijn 2000 pond aan een goed doel opdroeg, de andere helft had hij Steve Duke graag gegund, maar "onehundred-and-seventy is onehundred-and-seventy". Volgend jaar weer nieuwe prijzen nieuwe kansen...